عید امسال اگر شما شب ها به خیابانها سر می زدید مطمئنن متوجه امری عجیب می شدید و آن این بود که چراغ اکثر معابر شهر خاموش بود. علت آن چه بود تقریبن کسی نمی داند.
من که هنوز جواب این سئوال را کشف نکرده ام ولی هر چه بوده خیلی محرمانه بوده چون بلافاصله با تمام شدن روزهای تعطیل عید این حالت به وضعیت عادی برگشت.
با انتخاب حاج محمد مایلی کهن به عنوان سرمربی تیم ملی تقریبا تمام امیدهای فوتبال دوستان برای صعود به جام جهانی از دست رفت.
هنوز یادمان نرفته که حدود ۱۰ - ۱۱ سال پیش این مربی چه بلایی بر سر تیم ملی آورد و بعد از آن هم تیم ملی المپیک به سرنوشت بزرگترها دچار شد.
البته حاج مایلی هنرهای منحصر به فردی هم دارد که کس دیگری مطلقن قارد به انجام دادن آن نیست به عنوان مثال: گریه کردن در مقابل دوربین تلویزیونی آن هم با آن وضع یا کشیدن سیم از خانه همسایه برای دیدن فوتبال دو کره در ماهواره.
این را هم اضافه کنم پس از این که ایشان سرمربی تیم ملی شده بسیار رئوف هم شده و از تمام کسانی که قبلا باعث رنجش خاطر آنها شده به صورت رگباری معذرت خواهی می کند.
تو رو خدا ایشان را از این پست جدید برندارید آبروی مردم خیلی مهم تر از تیم ملی است.
